de Efteling - beelden van een wonderlijke themapark

Fata Morgana

Minaret van de Fata Morgana

Dat de volgorde waarin de attracties in dit Efteling-hoofdstuk gepresenteerd worden, niet in aflopende volgorde van waardering is, blijkt wel weer: Fata Morgana is namelijk, nek-aan-nek met Het Sprookjesbos, mijn favoriete Efteling-attractie.

Een belangrijke reden daarvoor is de fantastische muziek die bij deze attractie zit; als ik bijvoorbeeld de Harem-muziek hoor, krijg ik meteen zin om nog maar weer eens de rit te maken (en ik krijg zin in een vette hap van De Steenbok, maar dat zal een Pavlov-reactie zijn ;-) En de muziek bij bijvoorbeeld de kerkers is juist weer heerlijk spannend, en zou zó uit de soundtrack van een spannende avonturenfilm kunnen komen.
Een tweede waarderingspunt is de lengte van de rit en de hoeveelheid scènes die je passeert. Scènes die bovendien mooi onderstreept worden door bijpassende geuren, en die zo ontworpen zijn dat je telkens net niet de boot voor of achter je kunt zien (tenzij je dat ècht wilt natuurlijk!).

Zijn er dan helemaal geen minpuntjes? Jawel, maar die zullen waarschijnlijk alleen de vaste bezoekers echt opvallen ('storen' is een groot woord). Het betreft vaak defect zijnde zaken, zoals de watergooiende vrouw en onderdelen van de kantelende kamer. En de her en der wat minder fraai weggewerkte mechanieken. En de tweede fakir die je tegenkomt en wat vreemd beweegt met z'n hoofd (alsof ie stijve nekspieren los wil maken!). Maar een kniesoor die daar op let :-}

Tip 1 die ik bij de Fata Morgana wil geven: bezoek de attractie rond een uur of 12. Het is namelijk vaak zo dat de gemiddelde Efteling-bezoeker deze attractie als één van de eerste doet. Rond een uur of 12 is deze golf meestal helemaal verwerkt, wat vaak leidt tot zeer korte wachtrijen, zelfs bij grote drukte in de rest van het park.
Tip 2: je kan vanaf het plein wat direct na de hoofdingang van de Efteling ligt - over het water van de roeivijver - hele mooie foto's nemen van het complete Fata Morgana complex. Hetzelfde geldt voor het nemen van foto's vanuit een roeibootje in de vijver.

pegasus

Pegasus

De Pegasus is één van de vier achtbanen in de Efteling, en tevens de enige die van hout is. Het is bij de Pegasus IMHO vrij duidelijk dat de Efteling een niet al te grote attractie zocht om een gat aan de rand van het park op te vullen. Andere eisen waren waarschijnlijk dat de baan voor zo'n beetje de hele familie geschikt moet zijn, en dat de attractie niet teveel thematisering zou moeten vereisen, want dat zou hem alleen maar onnodig duur maken. Het resultaat van deze opvulactie is de Pegasus geworden.

De baan op zich is mooi om te zien, zoals bijna alle houten achtbanen mooi zijn om te zien. De grote houten constructies van dergelijke achtbanen roepen om de een of andere manier toch net wat meer romantische en warme gevoelens bij je op dan de gemiddelde constructie van een metalen coaster doet.
Qua ritervaring scoort de baan echter beduidend minder hoge punten. Niet alleen is de rit aan de korte kant, zijn de bakjes aan de krappe kant (twee gezonde Hollandsche knapen passen er niet met goed fatsoen in...), ook is ie weinig spectaculair (in ieder geval naar mijn smaak), en de bochten zijn verre van soepel (je vullingen trillen er nog net niet uit). Speciale vermelding wat dit laatste betreft, verdient de allerlaatste bocht: zorg dat je voor het nemen van die bocht al aan de rechterkant van het karretje zit, want anders is de kans op blauwe plekken zeker aanwezig!

Aanvulling augustus 2009: blijkbaar is de Efteling zelf ook wel uitgekeken op de Pegasus. De baan is sinds kort definitief gesloten, en zal in 2010 door een nieuwe dubbele houten achtbaan Joris en de Draak vervangen gaan worden.

De Vliegende Hollander

Leeuwenbeelden bij De Vliegende Hollander

In 2007 kondigde de Efteling met veel mediageweld (inclusief een preview Web-site) een nieuwe attractie aan: De Vliegende Hollander. En dat was ook geen overbodige luxe, want sinds 2002 (opening Pandadroom) had de Efteling geen nieuwe, grote attractie meer aan het aanbod toegevoegd.
Er werd in eerste instantie nogal mysterieus gedaan over wat voor een attractie het nou was, maar al snel werd het wel duidelijk dat De Vliegende Hollander een combinatie van achtbaan en waterbaan zou worden (in vaktermen: een liquid coaster). Tijdens mijn eerste rit in 2007 viel me één ding wel meteen op: met de thematisering van de buitenkant van de attractie zat het wel goed. De Efteling heeft de rit gestyled als een oud-Hollandsch havenplaatsje, wat er echt heel mooi uitziet. Ook de thematisering van de wachtrij is heel mooi gedaan (al hebben ze zich overduidelijk wel laten inspireren door de wachtrijen van attracties als Pirates of the Caribbean). De wachtrijmuziek is enigszins generiek, maar past wel helemaal in het thema.

Maar hoe is de rit zelf? Mmm, daar ben ik minder goed over te spreken. Het allereerste deel van het binnentraject is heel veelbelovend: heel donker en onheilspellend. Al vrij snel daarna komt de grote binnenruimte, en daar gaat het al een beetje mis: er wordt een projectie getoond en er wordt tekst geroepen, maar de projectie is niet echt superduidelijk te zien en de tekst is niet echt superduidelijk te verstaan. Je kan wel raden dat uitgebeeld wordt dat je op een schip afstevent, maar wat er nou precies voor verhaal achter zit...?
Daarna duik je naar beneden en rijd je de takel in. Was ik al niet positief over de ruwheid van de Pegasus, dan ben ik nog veel minder positief over de takel van De Vliegende Hollander. Het bootje valt als het ware in de takel, en meer dan eens deed dat behoorlijk zeer aan mijn (wel enigszins gevoelige) rug. Niet erg prettig!
Het deel wat buiten volgt is aardig, maar lijkt toch weer wat afgezwakt te zijn om toch vooral maar niet de jongere bezoekers af te schrikken (die meestal toch al te klein zijn om in de attractie te mogen rijden...). Het is allemaal wat aan de tamme kant, als je het mij vraagt. De splash waarmee het bootje het water weer in gaat is aardig, maar ook niet superspectaculair. En daarna ben je eigenlijk alweer klaar met de rit...

Ben ik hard in mijn oordeel? Misschien. Wat niet helpt, is dat ik de Poseidon achtbaan uit het Europapark ken. Dat is een attractie waarop De Vliegende Hollander veel lijkt, maar die het eigenlijk op alle punten wint (vooruit: ze gaan nek-aan-nek wat thematisering betreft). De Poseidon is zowel heftig als achtbaan, maar ook lekker heftig wat het waterdeel betreft. Vooral de splash op het einde is zoals hij hoort te zijn! Misschien had de Efteling minder eigenwijs moeten zijn, en de basis voor de attractie gewoon bij Mack in moeten kopen in plaats van het allemaal zelf te willen ontwikkelen. Dat had ze waarschijnlijk ook de opstartproblemen bespaart waar de efteling ook nu nog steeds last van heeft bij deze attractie...

<<